sierpnia 30, 2026

nad-obfitość

nad-obfitość

 


nad-obfitość


z coraz większą uwagą

przyglądam się piramidom i sfinksowi

myślę o kraju obfitości 

kiedy Nil regularnie wylewał 

z tego pozostały hieroglify i tajemnice

do dzisiaj nieodczytane

i niech tak pozostanie


co zrobilibyśmy z tą pełną wiedzą

kiedy po drodze gubimy 

człowieka w człowieku


najlepiej wychodzą nam wojny

a teorie spiskowe dobrze się wpisują

w coraz mniej prawdziwy świat


zazdroszczę sfinksowi jego spokoju

w cieniu jego wielkich łap

zachowuję równowagę i echo słów


nie muszę dokładnie znać ich znaczenia

ale wiem że woda jest gwarancją życia

a człowiek usilnie przekracza granice 

jak bogowie których panowanie 

kończy się na ich własne życzenie

historia lubi zatoczyć koło


B. Matusiak 2026 "Szara ziemia"

Obraz Karin Henseler z Pixabay

sierpnia 29, 2026

kropla na szybie

kropla na szybie

 


kropla na szybie

 

sobota ma szary kolor

akceptuję go ba nawet bardziej

wpisuje się w codzienność 

deszcz na szybie wypełnia kroplami 

wolne miejsca 


wtedy dokładniej widać 

strukturę głębokich szczelin

na tym co z zasady powinno być gładkie

bo nawet szkło to tylko drobiny piasku


normalnie go nie zauważamy 

po prostu jest i nie bywa nachalny

jak zbyt głośno wykrzyczane słowa

które i tak giną wśród innych


dlatego lubię szarość

bo gdzieś w jej spokoju

mogę dostrzec to jedno słowo

które coś kończy ale i coś zaczyna

w pamięci która zapisuje

tylko to co naprawdę ważne

życie a nie tylko istnienie


jestem coraz bliżej tego pierwszego

przez ciszę w małej kropli na szybie

na teraz wystarczy


B. Matusiak 2026

Grafika AI

sierpnia 25, 2026

Sól

Sól

 


"sól"


najtrudniej jest wtedy 

kiedy nie ma odpowiedniego określenia

bo wszystkie już się przeterminowały

wtedy przychodzi z odsieczą pamięć

która może wskrzesić na nowo życie


teraz jest bardziej ostre

szczególnie przy krawędziach


nie ma miejsca na dobrą zieloność

kiedy nie ma warunków na zakorzenienie

teraz myśl nawet nie jest myślą

ale błyskiem który na chwilę rozświetla mrok


lecz nawet wtedy nie ma pewności

kiedy wpadamy w coraz większą sieć

mniejszych i większych szczegółów

czy zdarzył się naprawdę

czy był tylko życzeniem


dlatego dla pewności zamykam okno

by sól której rzadko używam

stała się jeszcze bardziej solą



B.Matusiak 2026

sierpnia 24, 2026

Wciąż ten sam głód

Wciąż ten sam głód

 


wciąż ten sam głód


przez długi czas myślałam 

o nie pozostawianiu śladów 

szczególnie tych po barszczu 

ciężko się pozbyć

nie wystarczy najlepszy środek

ani zamknięcie oczu by nie było widać


długie wieczory nie pozwoliły na zamknięcie

ostatecznie kropka na końcu nic nie znaczy

coś może niespodziewanie zacząć z dużej litery

kiedy przejścia nie są takie oczywiste


nawet sen który pojawił się od długiego czasu

ten sam co zawsze może oznaczać wszystko

może na nowo pisane dobrze znane słowa

a może pozostawienie w spokoju

bez wznoszenia kurzu

kiedy go ścieram z komody

na której leży niezapisana biała kartka


przestałam układać myśli

w dyscyplinie prowadzenia od do

bo historie lubią się przecież mieszać

jak wspomnienia które są wrażeniami

z przeszłości którą próbujemy ułożyć

po swojej myśli


na razie tylko przełykam ślinę


B. Matusiak

sierpnia 24, 2026

Piszę do ciebie świecie

Piszę do ciebie świecie

 


Piszę do ciebie świecie


piszę do ciebie świecie nastawiony na zewnętrzność 

to jest bardziej przyciągające uwagę w 30 sekundach

nie ma miejsca na chwilowe zatrzymanie

bo wypada się z obowiązującego obiegu

a czas wcale nie jest tylko prostą linią


prędzej czy później przyjdzie czas na powroty

do miejsca od którego na nowo trzeba zacząć

przechodzić  na cieniutkiej linie i to prawdziwie

nie dla kolejnej reklamy gdzie wszystko jest idealne


dlatego zapisuję to co jeszcze pozostało

nie dla tego co szybko wpada w oko ale i wypada

zanim rozwinie się chociaż mały cień refleksji

że ważne jest nie tylko klikanie ale jest coś więcej


nasza obecność w pozostawionych książkach

czytanych nie na ekranie komputera lecz trzymanych

w dłoniach tak samo jak pióro i biała kartka

gotowa na dłuższe zatrzymanie i zapisanie


dlatego życzę tobie nasz zdezorientowany świecie

by przetrwało na później to co jeszcze w nas ludzkie

bo przecież zawsze jest jeszcze sprzyjający czas

by spojrzeć na ciebie zupełnie z innej strony


B.Matusiak 2025
Obraz AI
Copyright © Wiersze poza czasem , Blogger